ميرزا حسن حسينى فسايى

1246

فارسنامه ناصرى ( فارسى )

باوك : يك فرسخ مغربى ابرقوه . بداف : چهار فرسخ جنوبى ابرقوه . « 1 » خرم آباد : سه فرسخ ميانه جنوب و مشرق ابرقوه . شمس آباد : فرسخى شمال ابرقوه است . شهر آباد : فرسخى ميانه جنوب و مشرق ابرقوه است . صفى آباد : نيم فرسخ شمالى ابرقوه . عبدل آباد : سه فرسخ ميانه جنوب و مشرق ابرقوه . عز آباد : نيم فرسخ جنوبى ابرقوه . فيروز آباد : نيم فرسخ مغرب ابرقوه . فيض آباد : نيم فرسخ ميانه شمال و مشرق ابرقوه . مدد : نيم فرسخ ميانه جنوب و مشرق ابرقوه . مزرعه حكيم : فرسخى شمالى ابرقوه . مهدى آباد : نيم فرسخ مشرقى ابرقوه . مهر آباد : دو فرسخ و نيم ميانه جنوب و مشرق ابرقوه . ميم : نيم فرسخ ميانه جنوب و مغرب ابرقوه . نصرت‌آباد : يك فرسخ و نيم جنوبى ابرقوه . هارونيه : چهار فرسخ ميانه جنوب و مشرق ابرقوه . هرك : نيم فرسخ ميانه جنوب و مغرب ابرقوه . [ 5 ] - بلوك احمدى در ذيل رودان و احمدى گفته شود . [ 6 ] - بلوك اربعه نام چهار ناحيه است : ده رم ، ده رود ، هنگام ، رودبال ، در جانب جنوبى شيراز به مسافت 26 فرسخ . درازى اين بلوك از « دشت دال » تا « امام‌زاده شهيد » 11 فرسخ ، پهناى آن از « پنج شير » تا « احمد آباد » 4 فرسخ . محدود است از جانب مشرق به بلوك قيرو كارزين و از سمت شمال به فيروز آباد و از طرف مغرب به نواحى بلوك دشتى و از جانب جنوب به بلوك خنج و بلوك گله‌دار و از گرمسيرات فارس است . هواى دو ماه آخر زمستان و دو ماه اول بهار در كمال اعتدال ، گويا منوچهرى شاعر ، صحراى اين بلوك را ديده و اين ابيات را فرموده است : زمين محراب داود است از بس سبزه ، پندارى * گشاده مرغكان بر شاخ چون داود حنجرها

--> ( 1 ) . در متن : ( ابرقو ) .